Klasztorny Ogród Na Limfę suplement diety 80g

Klasztorny Ogród Na Płuca - herbatka ziołowa - suplement diety

Herbatka ziołowa Na Płuca z serii Klasztorny Ogród, to unikalna kompozycja ziół, która wspomaga układ oddechowy. W skład herbatki wchodzą: miodunka plamista, babka zwyczajna, rdest ptasi, skrzyp polny, płucnica islandzka plecha. Taka kompozycja łagodzi kaszel, działa wykrztuśnie, przeciwzapalnie, a rdest zawarty w herbatce zalecany jest jako uzupełnienie w terapii gruźlicy.

Składniki: miodunka plamista ziele, babka zwyczajna liść, rdest ptasi ziele, skrzyp polny ziele, płucnica islandzka plecha

Miodunka plamista ziele

To zapomniane zioło, tradycyjna fitoterapia wykorzystywała w schorzeniach związanych drogami oddechowymi: katar, stany zapalne oskrzeli, gruźlica, stany zapalne płuc. Nauka i dzisiejszy stan wiedzy pozwolił na skonkretyzowanie i określenie kierunków działania tej rośliny. Miodunka plamista wykazuje działanie wykrztuśne, osłaniające i ściągające na błony śluzowe, przeciwwysiękowe i przeciwkrwotoczne. Wpływa na regenerację zmian gruźliczych. Jest to również surowiec oczyszczający krew i wzmacniający organizm człowieka.

Liść babki zwyczajnej

Literatura zielarska donosi, iż liście babki zwyczajnej były wykorzystywane w schorzeniach układu oddechowego. Napar z babki zwyczajnej stosowano, aby oczyścić płuca z flegmy, wspomagawczo przy stanach zapalnych oskrzeli i płuc. Zalecano je również w problemach trawiennych i nieżycie żołądka oraz jelit.

Rdest ptasi ziele

Jak donoszą źródła zielarskie. Rdest ptasi stosowany jest głównie jako surowiec moczopędny. Przyczynia się do zapobiegania obrzękom i magazynowaniu nadmiernej ilości jonów sodu i chloru których w dzisiejszej żywności jest zbyt wiele. Substancje aktywne zawarte w zielu rdestu ptasiego mobilizują organizm do szybszej regeneracji uszkodzonych naczyń krwionośnych oraz wykazują działanie przeciwzapalnie i ściągające na błony śluzowe. Fitoterapia zaleca ziele rdestu ptasiego w schorzeniach płuc.

Skrzyp polny ziele 

Przetwory ze skrzypu są stosowane pomocniczo w problemach z krwią i z układem krążenia, w niedokrwistości, w miażdżycy, w chorobach płuc i dróg oddechowych. Ziołolecznictwo zaleca skrzyp w zaburzeniach metabolicznych, w okresie rekonwalescencji po operacji, dla osób starszych, u których występuje niedobór krzemu zwłaszcza w kościach, co wpływa na fakt występowania u nich podatności na złamania kości. Związki krzemu zawarte w skrzypie, wpływają pozytywnie na aktywność hormonalną ludzi starszych, a więc przyczyniają się do działania rewitalizującego i odmładzającego.

Porost islandzki (płucnica islandzka) 

Porost islandzki powszechnie stosowany był tak i  kiedyś, jak i dziś, przy infekcjach górnych dróg oddechowych. Źródła zielarskie donoszą o właściwościach powlekających, przeciwkaszlowych porostu islandzkiego. Polecany jest szczególnie w podrażnieniach błony śluzowej gardła i krtani oraz w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych. Przetwory z porostu islandzkiego w małych ilościach przyczyniają się do pobudzania trawienia, wydzielania soku żołądkowego, natomiast podane w większej ilości wpływają hamująco na funkcje wydzielniczą żołądka. Dodatkowo łagodzą nudności i wymioty oraz działają powlekająco na cały przewód pokarmowy. 

Klasztorny Ogród ROBAQZIOŁ - herbatka ziołowa - suplement diety

Ziele tymianku

Ziele tymianku to powszechnie znana przyprawa, którą każdy z nas posiada w swojej kuchni. Jednak literatura zielarska wykazuje, że tymianek zawiera znaczne ilości substancji aktywnych, takich jak goryczki, garbniki, olejki eteryczne i kwasy organiczne. Substancje te wykazują działanie przeciwzapalnie, antyseptyczne oraz wspomagają utrzymanie prawidłowej mikroflory jelitowej. Działają również rozluźniająco na mięśnie gładkie w obrębie przewodu pokarmowego, łagodząc skurcze mięśni brzucha. Napar z tymianku jest szczególnie polecany w czasie przeziębień i osłabienia. Wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu oddechowego, działa wykrztuśnie i łagodzi kaszel, pomaga naturalnie oczyścić układ oddechowy zalegającej wydzieliny. Niezawodny jest w niestrawności i biegunkach. Tymianek zawiera tymol i karwakrol — składniki olejku eterycznego, które pomagają dbać o prawidłową higienę jelit i sprzyjają utrzymaniu naturalnej równowagi mikroflory w układzie pokarmowym.

Oman korzeń

Korzeń omanu wykazuje działanie wykrztuśne, co wiązane jest z obecnością saponin wspierających usuwanie wydzieliny z dróg oddechowych; tradycyjnie opisywany jest także jako surowiec pobudzający trawienie i apetyt oraz wspierający naturalne mechanizmy obronne organizmu wobec drobnoustrojów. Jest składnikiem ziołowych herbatek na oskrzela.  Zawarta w nim inulina – polisacharyd o charakterze prebiotycznym – sprzyja rozwojowi pozytywnej mikroflory w jelitach i wspiera prawidłową pracę przewodu pokarmowego. W literaturze zielarskiej korzeń omanu bywa również opisywany jako surowiec "nie lubiany" przez pasożyty, co wiązane jest m.in. z obecnością olejku eterycznego.

Liść orzecha włoskiego

Źródła zielarskie donoszą, iż liść orzecha włoskiego tradycyjnie stosowany był dla zachowania prawidłowej mikroflory jelitowej. Zawiera on substancje czynne takie jak juglon, garbniki i kwasy fenolowe, które wykazują właściwości antyseptyczne. Składników tych również nie lubią pasożyty. Liść orzecha włoskiego wykazuje działanie ściągającego na błony śluzowe. Napar z liścia orzecha włoskiego, dzięki właściwościom ściągającym, wspiera prawidłowe procesy trawienne w jelitach, a łagodząc nadmierną fermentację jelitową oraz biegunki. Wykazuje również działanie przeciwzapalne na skórę i błony śluzowe.

Liść mięty

Mięta pieprzowa przyczynia się do regulowania pracy żołądka i wątroby, do zwiększenia wydzielania soku żołądkowego i żółci, dzięki czemu ułatwia trawienie, zmniejsza nudności (również wywołane przez chorobę lokomocyjną), działa hamująco na wymioty i łagodzi objawy związane z zatruciem pokarmowym. Według literatury zielarskiej, mięta wspomaga prawidłowe funkcjonowanie w obrębie dróg żółciowych i jelit. Napar z liści mięty stosowany jest w nieżytach żołądka i jelit, w niedokwaśności, w zaburzeniach trawienia objawiających się brakiem łaknienia, wymiotami, nudnościami, wzdęciami, bólami brzucha, złym trawieniem tłuszczów, nieprawidłową fermentacją w jelitach, kolką jelitową, stanami skurczowymi jelit, biegunkami, zaparciami, a także osłabieniu czynności trzustki. Mięta to przynoszące ulgę zioło na wzdęcia i kolkę jelitową. Ponadto działa odświeżająco w chorobie lokomocyjnej oraz może przynieść ukojenie w bólach migrenowych.

Piołun ziele

Piołun wykazuje korzystny wpływ na układ pokarmowy, co wiązane jest z jego zdolnością do stymulowania wydzielania soków żołądkowych, jelitowych oraz żółci, a także wspierania procesów trawiennych i przyswajania składników odżywczych. Laktony seskwiterpenowe (absyntyna, anabsyntyna) oraz składniki olejku eterycznego (tujon, pinen, felandren) obecne w zielu piołunu wykazują działanie przeciwdrobnoustrojowe oraz są tradycyjnie opisywane jako wspierające utrzymanie równowagi mikrobiologicznej przewodu pokarmowego.