Czarcie żebro ziele (ostrożeń warzywny)

Podagrycznik pospolity ziele - susz ziołowy

Składniki: podagrycznik pospolity ziele 100% (susz ziołowy)

Masa netto: 1000g, 500g, 250g

Ogólne informacje dotyczące ziół zaczerpnięte ze światowej literatury zielarskiej, nie stanowią porady medycznej oraz oświadczenia żywieniowego:  

Podagrycznik ziele

Podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria L.) to dziko rosnąca roślina zielna z rodziny selerowatych, od dawna znana w tradycyjnym zielarstwie.

Podagrycznik zawiera liczne substancje o właściwościach prozdrowotnych, w tym flawonoidy, polifenole, związki fenolowe, poliacetyleny, olejki eteryczne, związki kumarynowe, witaminę C, prowitaminę A, witaminę K oraz składniki mineralne. To właśnie ta naturalna kompozycja sprawia, że podagrycznik pospolity jest chętnie wybierany przez osoby zainteresowane ziołami wspierającymi stawy, układ moczowy, trawienie i naturalne oczyszczanie.

Jak stosować podagrycznik?

Ziele podagrycznika stosuje się przede wszystkim w formie naparu. To najprostszy sposób przygotowania tego surowca w domowej praktyce zielarskiej.

Podagrycznik może być stosowany jako:

• napar z jednorodnego zioła do picia,
• składnik mieszanek ziołowych,
• element sezonowych kuracji wspierających oczyszczanie,
• naturalne wsparcie przy uczuciu ciężkości i zatrzymywaniu wody
• zioło wspierające komfort stawów,
• dodatek do mieszanek ziół na trawienie i układ moczowy
• napar lub macerat do przemywań, okładów i pielęgnacji skóry skłonnej do podrażnień

Napar z podagrycznika dobrze komponuje się z innymi surowcami zielarskimi, takimi jak liść pokrzywy, ziele skrzypu polnego, liść brzozy, korzeń mniszka lekarskiego, ziele nawłoci czy ziele fiołka trójbarwnego.

Tradycyjne zastosowanie zdrowotne podagrycznika

Podagrycznik pospolity tradycyjnie zaliczany do ziół na stawy. Wykorzystywany w medycynie ludowej jako roślina wspierająca organizm przy dolegliwościach stawowych, problemach reumatycznych i podagrze. Sama nazwa gatunku nawiązuje do dawnego określenia dny moczanowej — choroby związanej z odkładaniem moczanów w stawach. Dodatkowo młode liście podagrycznika wykorzystywano dawniej jako dziką zieleninę, a w okresach głodu np. podczas II wojny św. stanowiły łatwo dostępne uzupełnienie codziennej, ubogiej diety.

W literaturze zielarskiej i fitoterapeutycznej podagrycznik bywa opisywany jako surowiec:

• wspierający komfort stawów i sprawność ruchową,
• pomocny przy uczuciu sztywności stawów,
• wspomagający naturalne wydalanie nadmiaru wody z organizmu,
• o działaniu moczopędnym, wspierający prawidłową pracę układu moczowego,
• stosowany tradycyjnie przy podagrze i problemach związanych z gromadzeniem kwasu moczowego,
• wspierający naturalną detoksykację organizmu,
• wspomagający pracę jelit przy uczuciu ciężkości i spowolnionym trawieniu,
• wykazujący potencjał antyoksydacyjny i przeciwzapalny.

Za tradycyjne zastosowanie podagrycznika przy stawach i podagrze odpowiada kompleks naturalnych związków roślinnych. Szczególne znaczenie mają flawonoidy, m.in. kwercetyna i kemferol, kwasy fenolowe, poliacetyleny oraz składniki mineralne wspierające działanie diuretyczne.

Podagrycznik – forma i charakter surowca

postać: cięte, suszone części nadziemne rośliny — głównie liście, fragmenty łodyg i drobne części ziela.

kolor: zielony do zielonożółtego, miejscami z jaśniejszymi fragmentami łodyg; naturalnie może być lekko zróżnicowany w zależności od partii surowca.

zapach: delikatny, zielny, roślinny, lekko łąkowy; po zaparzeniu staje się nieco bardziej wyczuwalny, ale nadal łagodny.

smak naparu: łagodny, zielny, lekko trawiasty, z subtelną nutą roślinną; napar nie jest intensywnie gorzki ani ostry, dlatego dobrze nadaje się także do mieszanek ziołowych.

Jak przygotować napar z podagrycznika?

Sposób przygotowania

1–2 łyżeczki suszonego ziela podagrycznika wsyp do filiżanki lub kubka. Susz zalej 200 ml gorącej wody.  Przykryj i odstaw na 10–15 minut.  Przecedź.  Pij świeżo przygotowany napar.  

Połonicznik ziele - susz ziołowy

Składniki: połonicznik ziele 100% (susz ziołowy)

Rozmaryn liść (Rosmarini folium) - susz ziołowy

Suszony liść rozmarynu to aromatyczny susz ziołowy, który zaliczany jest zarówno do naturalnych przypraw stosowanych na co dzień w kuchni, jak i do ziół cenionych w tradycyjnym zielarstwie. Według literatury zielarskiej wykazuje on działanie ściągające na błony śluzowe, wzmaga trawienie, przyczynia się do poprawy przyswajania pokarmu, łagodzenia bólu żołądka, wspomaga pracę wątroby. Jest zaliczany m.in. do ziół na trawienie. Rozmaryn wyróżnia się intensywnym, pobudzającym zapachem oraz charakterystycznym, lekko żywicznym profilem smakowym.

Rozmaryn od dawna zajmuje ważne miejsce w praktyce kulinarnej i zielarskiej. Jego liście dobrze komponują się z innymi ziołami oraz tłuszczami roślinnymi, dzięki czemu surowiec ten znajduje szerokie zastosowanie w codziennym użytkowaniu – zarówno jako przyprawa, jak i zioło do naparów.

Składniki: Rozmaryn liść 100% (susz ziołowy)

Skrzyp polny ziele- susz ziołowy

Składniki: skrzyp polny ziele 100% (susz ziołowy)

Dostępne gramatury: 1000g, 500g, 250g

Ogólne informacje dotyczące ziół zaczerpnięte ze światowej literatury zielarskiej, nie stanowią porady medycznej oraz oświadczenia żywieniowego:

Ziele skrzypu polnego

Skrzyp polny od wieków wykorzystywany był przez ludzi na wieloraki sposób. Po dzień dzisiejszy skrzyp polny słynie ze swoich właściwości "upiększających", korzystnych dla urody. Dzięki zawartości krzemu wzmacnia on włosy i paznokcie oraz sprawia, że skóra staje się bardziej elastyczna. Okłady z odwaru skrzypowego przyspieszają regenerację uszkodzonej skóry. Płukanki do włosów i paznokci oraz spożywane odwary przyczyniają się do ich wzmocnienia oraz spowolnienia wypadania włosów i rozdwajania się końcówek. Odwar ze skrzypu stosowany na pękające naczynka krwionośne, wzmocni kruche naczynka oraz zminimalizuje ryzyko ich pękania.

Fitoterapia zwraca również uwagę na działanie moczopędne przetworów ze skrzypu polnego. To działanie wykorzystywane jest przy zapobieganiu kamicy moczowej, oczyszczaniu układu moczowego z piasku. Skrzyp polny wykazuje działanie przeciwzapalne, łagodzi stany zapalne układu moczowo-płciowego oraz wspomaga rozkurczanie mięśni gładkich układu moczowego i przewodu pokarmowego. Odwar ze skrzypu podobnie jak z liści pokrzywy oraz kwiatu stokrotki, korzystnie wpływa na oczyszczanie krwi i wpływa na regulację przemianę materii. 

Przetwory ze skrzypu są stosowane pomocniczo w problemach z krwią i z układem krążenia, w niedokrwistości, w miażdżycy, w chorobach płuc i dróg oddechowych. Ziołolecznictwo zaleca skrzyp w zaburzeniach metabolicznych, w okresie rekonwalescencji po operacji, dla osób starszych, u których występuje niedobór krzemu zwłaszcza w kościach, co wpływa na fakt występowania u nich podatności na złamania kości. Związki krzemu zawarte w skrzypie, wpływają pozytywnie na aktywność hormonalną ludzi starszych, a więc przyczyniają się do działania rewitalizującego i odmładzającego.

Owies ziele 

susz ziołowy

Składniki: ziele owsa 100% (susz ziołowy)

Dostępna masa netto: 1000g, 500g, 250g

Ogólne informacje dotyczące ziół zaczerpnięte ze światowej literatury zielarskiej, nie stanowią porady medycznej oraz oświadczenia żywieniowego:

Owies ziele

Wyciąg z ziela owsa wpływa redukująco na zbyt wysoki poziom kwasu moczowego surowicy krwi, łagodzi i zapobiega uszkodzeniom komórek wątroby. Dzięki flawonoidom i saponinom działa moczopędnie, ale jednocześnie wspomaga walkę organizmu z drobnoustrojami. Ziele owsa zawiera krzem i wapń, przyczynia się do uzupełnienia braków tych mikroelementów. Działa wykrztuśnie oraz przeciwbólowo. Tradycyjna fitoterapia zaleca to zioło w reumatyzmie, kamicy moczowej i chorobach nerek. Ponadto poprawia przemianę materii i działa korzystnie na stan narządów wewnętrznych, ścian naczyń krwionośnych oraz skóry, włosów, kości i paznokci.  Napary z ziela owsa stosuje się w stanach wyczerpania nerwowego i bezsenności, a jego regularne picie przyczynia się do wzmocnienia systemu nerwowego. Zewnętrznie ziele owsa stosuje się w kąpielach wzmacniających w kamicy moczowej, w chorobach nerek, w reumatyzmie, w artretyzmie, w chorobach skórnych, tj. trądzik, świąd i łojotok.