Podagrycznik ziele

Podagrycznik pospolity ziele

susz ziołowy

Składniki: podagrycznik pospolity ziele 100% (susz ziołowy)

Masa netto: 1000g, 500g, 250g

Przechowywanie: w temperaturze pokojowej, w szczelnym opakowaniu np. puszka, słoik. Chronić przed światłem i wilgocią.

Ostrzeżenie:

Osoby zażywające leki lub chore powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem produktu. Nie stosować u kobiet w ciąży, kobiet karmiących i dzieci. Nie zażywać, w przypadku alergii na którykolwiek ze składników produktu. Tekst na podstawie ogólnodostępnej literatury zielarskiej. Podane informacje nie stanowią porady lekarskiej. 

Producent: 

Zielnik Jagi Monika Widlińska-Orzełek
Podłęże 56A,
28-400 Pińczów
zielnikjagi@gmail.com

⇒ ZAPRASZAMY DO ZAKUPÓW W NASZYM SKLEPIE ZIELARSKIM ⇐ 

KILKA SŁÓW O SUROWCU:

Poniższy opis ma charakter informacyjny i dotyczy tradycyjnego wykorzystania rośliny. Nie należy traktować go jako porady medycznej ani jako oświadczenia żywieniowego lub zdrowotnego.

Podagrycznik ziele

Podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria L.) to dziko rosnąca roślina zielna z rodziny selerowatych, od dawna znana w tradycyjnym zielarstwie. Występuje m.in. w ogrodach, zaroślach, na skrajach lasów i w miejscach półcienistych. Ma jasnozielone liście oraz drobne, białe kwiaty zebrane w baldachy.

Podagrycznik zawiera naturalnie występujące składniki roślinne, m.in. flawonoidy, polifenole, związki fenolowe, poliacetyleny, olejek eteryczny, związki kumarynowe, witaminę C, prowitaminę A, witaminę K oraz składniki mineralne. To właśnie ta kompozycja sprawia, że podagrycznik pospolity często pojawia się w literaturze zielarskiej przy tematyce stawów, układu moczowego, trawienia, lekkiej diety i naturalnych funkcji wydalniczych organizmu.

Jak stosować podagrycznik?

Ziele podagrycznika najczęściej przygotowuje się w formie naparu. To najprostszy sposób wykorzystania tego surowca w domowej praktyce zielarskiej.

Podagrycznik może być stosowany jako:

• napar z jednorodnego zioła do picia,
• składnik mieszanek ziołowych,
• element sezonowych kompozycji roślinnych,
• surowiec obecny w mieszankach kojarzonych ze stawami,
• dodatek do mieszanek ziół na trawienie i układ moczowy,
• napar lub macerat do tradycyjnych przemywań, okładów i pielęgnacji skóry skłonnej do podrażnień.

Napar z podagrycznika dobrze komponuje się z innymi surowcami zielarskimi, takimi jak liść pokrzywy, ziele skrzypu polnego, liść brzozy, korzeń mniszka lekarskiego, ziele nawłoci czy ziele fiołka trójbarwnego.

Tradycyjne zastosowanie zdrowotne podagrycznika

Podagrycznik pospolity tradycyjnie zaliczany był do roślin obecnych w mieszankach potocznie określanych jako zioła na stawy. W medycynie ludowej pojawiał się przy tematyce stawów, sprawności ruchowej, podagry oraz mieszanek roślinnych wybieranych przez osoby dbające o codzienny komfort poruszania się. Sama nazwa gatunkowa podagraria nawiązuje do dawnego określenia dny moczanowej, czyli podagry.

Dodatkowo młode liście podagrycznika wykorzystywano dawniej jako dziką zieleninę. Dodawano je do zup, farszów, potraw warzywnych i prostych dań wiosennych. W okresach niedoboru żywności, m.in. podczas trudnych czasów wojennych, stanowiły łatwo dostępne uzupełnienie codziennej, ubogiej diety.

W literaturze zielarskiej i etnobotanicznej podagrycznik bywa opisywany jako surowiec pojawiający się przy tematyce:

• stawów i sprawności ruchowej,
• uczucia sztywności i przeciążenia po wysiłku,
• układu moczowego,
• naturalnych funkcji wydalniczych organizmu,
• lekkiej, roślinnej diety,
• mieszanek po posiłku,
• tradycyjnych kompozycji wiosennych,
• prostych receptur pielęgnacyjnych do stosowania zewnętrznego.

Za miejsce podagrycznika w dawnych opisach zielarskich odpowiada kompleks naturalnych związków roślinnych. Szczególne znaczenie mają flawonoidy, m.in. kwercetyna i kemferol, kwasy fenolowe, poliacetyleny, związki kumarynowe oraz składniki mineralne. Informacje te warto traktować jako kontekst tradycyjny i składnikowy, a nie jako deklarację działania produktu.

Podagrycznik – forma i charakter surowca

Postać: cięte, suszone części nadziemne rośliny, głównie liście, fragmenty łodyg i drobne części ziela.

Kolor: zielony do zielonożółtego, miejscami z jaśniejszymi fragmentami łodyg. Barwa może być naturalnie zróżnicowana w zależności od partii surowca.

Zapach: delikatny, zielny, roślinny, lekko łąkowy. Po zaparzeniu staje się nieco bardziej wyczuwalny, ale nadal pozostaje łagodny.

Smak naparu: łagodny, zielny, lekko trawiasty, z subtelną nutą roślinną. Napar nie jest intensywnie gorzki ani ostry, dlatego dobrze nadaje się także do mieszanek ziołowych.

Jak przygotować napar z podagrycznika?

Sposób przygotowania

1–2 łyżeczki suszonego ziela podagrycznika wsyp do filiżanki lub kubka. Susz zalej 200 ml gorącej wody. Przykryj i odstaw na 10–15 minut. Następnie przecedź. Napar najlepiej pić świeżo przygotowany.

⇒ PODAGRYCZNIK WŁAŚCIWOŚCI - NA CO POMAGA PODAGRYCZNIK? ⇐